O konfesionalnom sastavu stanovništva u Bosni i Hercegovini u prvim stoljećima osmanske vladavine

Sažetak

Kad je riječ o vjerskoj pripadnosti stanovništva, činjenica je da se u Bosni od 12. do 19. stoljeća smjenjivalo ili uporedo egzistiralo nekoliko različitih učenja. O najranijem, tzv. Crkvi bosanskoj, pored brojne literature, naša znanja nisu potpuna. Iako osuđeno kao heretičko, prema stanovištu nekih naučnika, njeno učenje, i pored odstupanja, nije izlazilo iz okvira ortodoksije, nego je predstavljalo posebno kršćansko učenje na bosanskom jeziku, za razliku od franjevačke latinštine. Predstavljalo je, prema njima, više reakciju na socijalne nepravde, nego li posebnu vjeru i nosilo sobom jednu kulturnu komponentu kojom se suprotstavljalo kako bizantiniziranju, tako i latiniziranju bosanskog prostora.