Neposredno i književno iskustvo kao demijurg dramskog teksta Zlatka Dukića

Sažetak

U cjelokupnom čovjekovom iskustvenom bivstvujućem toku postoji neposredno i stvaralačko iskustvo. Kada je u pitanju nastanak dramskog teksta, dominantno i opredjeljujuće je književno iskustvo. Književne forme, a pogotovo dramski tekst, su neprestana reciklaža ideja, motiva, sižea, mitova. Reciklažu ideja konstituišu u književnoj formi teksta neposredni iskustveni događaji pretočeni u umjetničku viziju njihovog doživljavaoca, koji je nužno u većini slučajeva, mada to ne mora biti i pravilo, i autor dramskog teksta. Spoj neposrednog i književnog iskustva je perpetum mobile vječne književne mašine koja se podjednako napaja i hrani i životom, a i samim sobom. Jedan je način na koji neposredno iskustvo ulazi na stranice dramskog teksta, odnosno takve književne i teatarske forme. Sasvim je drugi način na koji se iskustvo pretočeno u književno, sa književnih stranica, može vratiti životu. Ono se obično vraća životu kao propitivanje stvari i pojavnosti na koje treba odgovoriti. Pisac drame sa svojim junacima dijeli uvjerenja kako neposrednog, tako i književnog iskustva. Spoj neposrednog i književnog iskustva daje strukturnu crtu obilježja i prepoznatljivosti određenog teksta.